فارس احلامها

كان فى يوم بنوته شقيه
عايشه حياتها ومستنيه
فارس احلامها الورديه
احلام مشروعه وعاديه
كانت عايزه تقرب ليه
تفتح قلبها يسكن فيه
ويعيشوا سوى عيشه هنيه
كان جواها كتير حنيه
كان لحياتها الهوى والميه
كانت عن جرح الهوى تسمع
ياما قولتلها الجرح بيوجع
مدتش كلامى اهميه
حبت دابت شوق وهيام
عاشت غرقت فى الاحلام
فاقت فجأه لقيته كلام
والاحلام دابت فى الميه
ضاعت احلامها الورديه
جالها فارس تانى همام
عمره ماكان يوم حبه كلام
بيحبها والاخلاص نيه
لكن خايفه تصدق تانى
توهب قلبها يبقى انانى
وجراحها المره دى قويه